TUFAN ASLAN- GAYRI

Gayrı

Düşüncelerle bağlanırım her gece körü,

Tutuşur gönlümde şairlik koru.

Kolayı istedikçe, yüklendim zoru,

Bükülen duygularım düzelmez gayrı.

Gönül zindanı, ince ruha en büyük esaretti.

Düşünceye düşünce, kendine esir etti.

Kapandı sayfalara, bağlandı basireti,

Kırk hocaya okunsa da çözülmez gayrı.

Dolunayın ışığı benden alır ferini,

Döner durur boşlukta da bulamaz bir yerini.

Her gece karanlığa dökerim şiirimi,

Yazarım yazmayı da, söz olmaz gayrı

Bilmem ki ey gece, gözümden kara mısın?

Sükunetten yorulmuş, gönlümde yara mısın?

Gündüzüme dertsin de, geceme çare misin?

Yanarım harelerde de köz olmaz gayrı.

Karanlığın bağrındaki o titrek ışık benim.

Mezarları örseleyen o çelik kaşık benim.

Her sabaha sevdalanan, o yitik aşık benim.

Her surete girmeyle de, yüz olmaz gayrı. 

Gayrı bilmem derdimi, belki de gayrı hissim.

Her lafızdan arınmış, belki de gayrı ismim.

Belki ayrı değilim tinden, belki de gayrı cismim.

Bulurum kendimi de, öz olmaz gayrı.