SAMİ GEDİZ- BUGÜN PAZARTESİ

Bugün Pazartesi 

Günlerden pazartesi,

Bir hayalin, yeni bir dünyanın

İlk günü diyerek uyandığım günün ertesi senesi. 

Boğazımda düğümlenen kelimelerin, 

Amansızca, bir hışımda dile gelişinin cefasını çekiyorum.

Hâlâ sızlıyor, senden bana kalan acılar.

İmzaladığın bez parçasının kumaşı soldu. 

Çekildiğin fotoğraflarının tarihi kayboldu. 

Bir gülüşün kaldı aklımda; ki o en sevdiğim yanıdır.

Hiç eskimiyor...

Sana ilk adımı attığım gün öldüm,

Ben öldüm, sen gittin. 

Sen gittin, ben bittim. 

Aylardan Ekim, son günüm. 

Yarın her açıdan yeni bir hayata başlarım, diye düşünüyorum. 

Keşke bunu yapması söylemesi kadar kolay olsaydı, 

Kıvranıyor acıdan her yerim;

İçten içe kanıyor.

Morardı acıyla yoğrulan yerler; en sevdiğin renge büründü.

Adım atmak en büyük güç, ayaklarım gitmiyor. 

Yüreğimdeki yük başka bir dâvâ ,Ona kelimeler yetmiyor. 

Bugün günlerden 29 Ekim pazartesi,

Altüst olan hayatımın ilk senesi.