YİNE SENİ ANLATTIM- ÖZGÜL KAZAN

YİNE SENİ ANLATTIM

Bu gece sessizliğinde bir nefes gibi adını söyledim.

Gözlerim doldu, içim eğildi.

Ne istediğimi unuttum sadece sana yöneldim. 

Düşürmek istiyorum mısralarımı kanadı incinmiş bir serçenin gönlüne. 

Kanadı kırık bir kuş misali, çırpınıyorum öyle sessizce.

Gözlerimi kapatıp haykıra haykıra içimden bağırıyorum. 

Bu gece yine adını söyledim,

Bulutlara yine seni anlattım. 

Yağan yağmurun sesi, esen rüzgarın sesi, her şey senin şahitliğini yapıyor.

Konuşuyorsun aslında,

Yağmur’un her damlasığında,

Rüzgârın her esintisinde.

Duyuyorum.

Kulaklarımı kapatsam da gözlerimi kapatsam da.

Ve dahi her şey sussa da.

Sen konuşuyorsun.

Yine seni anlattım.

Yine sen vardın her şeyin her halinde.

Ah aşk-ı avam bir aşk değildi bu.

İlahi aşktı kimse anlamadı.

Sürükledi insanları yerden yere.

Halbuki ben seni anlattım.

Sevgiyle muhabbetle içim yana yana seni anlattım.

Kimse anlamadı.

Sahi aşk neydi?

Aşk sendin, sen de yanmaktı.

Bu gece ben yine seni anlattım.

Aşk maşuk‘ta kaybolmaktı.

Ve yine sen ben yine seni anlattım!

ÖZGÜL KAZAN