SACİT ÖZDEMİR- AŞKIN HAKİKATİ

AŞKIN HAKİKATİ

Seni sevmek,

adını dilimde taşımak değildi;

hakikatini kalbimin en derin yerine

kimse görmeden gömmekti.

Çünkü aşk,

güzel sözlerin arkasına saklanmaz;

insan sustuğunda bile

kalbin söylediği gerçektir.

Ben seni

gözlerin güzel diye sevmedim,

gözlerindeki gerçeği

kendimden daha çok gördüğüm için sevdim.

Bazen aşk,

kavuşmak değildir;

bir insanın yokluğunda bile

ona yalan söyleyememektir.

Ben sana hiç

“sonsuz olacağız” diye söz vermedim.

Ama bir şeyi biliyordum:

Seni severken

kalbime ihanet etmeyecektim.

Hakikat acıysa acı,

aşk eksikse eksik…

Ben sevgimi

gerçeğin önüne koymadım.

Çünkü gerçek aşk,

insanı kandıran değil;

canını acıtsa bile

gerçeği söyleyendir.

Ve bir gün

benden geriye yalnızca

birkaç cümle kalırsa,

şunu bil:

Ben seni

hayatımda kal diye değil,

kalbimde gerçek olduğun için sevdim.

Belki yollarımız ayrıldı,

belki zaman bizi başka insanlara dönüştürdü.

Ama bazı sevgiler

bitmez…

Sadece

hakikatin sessizliğine çekilir.

Benim aşkım da

tam orada kaldı:

Ne bir yalanın içinde,

ne bir hayalin peşinde…

Bir insanın,

başka bir insana

hiçbir karşılık beklemeden

“Sen gerçektin.”

diyebildiği yerde.

SACİT ÖZDEMİR