ÖZGÜL KAZAN- SEN BİLEMEZSİN

SEN BİLEMEZSİN

Çok sevdiğim birini kaybetmenin acısını. 

Dilin susup içinden konuşmayı. 

Kaç gece uykudan korku ile uyanmayı. 

Ne kadar acı verici sen bilemezsin. 

Peki her kapı çalınca o mu diye açmayı. 

Her telefon çalınca belki odur diye bakmayı. 

Ve her seferinde o yok artık demeyi. 

Kalbi nasıl yaktığını sen bilemezsin. 

Ona benzeyen birini görünce dalmayı. 

O değilmiş diyerek dakikalarca ağlamayı. 

Gelmeyeceğini bile bile beklemeyi 

Ne kadar ızdırap verici olduğunu sen bilemezsin. 

Rüzgârlara anlattım seni. Ağaçlara, taşlara, yapraklara, hepsine seni anlattım da. 

Bir sana sesimi duyuramamanın acısını sen bilemezsin. 

Bütün sorularım cevapsız kaldı. Bütün hayallerim hep yarım.

Bir değil binlerce kez dese de dilim.

Senin adını çağıramamanın acısını sen bilemezsin. Sen bilemezsin.

Özgül Kazan