BEN GAZZELİ BİR ÇOCUĞUM- MUSTAFA İNCİ-AYŞE BEDEVİ

Burası Gazze, burada her yer karanlık,

Soruyorum şimdi dünyaya, ben miyim fazlalık?

Ben sekiz yaşında Gazzeli bir çocuk,

Şimdi soruyorum size, ben miyim fazlalık?

Bir yanımda şehit olan annem,

Bir yanımda aylardır görmediğim babam.

Yıkık dökük sokaklarda dolaşıyorum,

İki kardeşim vardı benim,

Söyleyin, acaba bulundular mı?

Ben daha sekiz yaşındayım arkadaş,

Oyuncaklarım vardı, hayallerim vardı.

Bir okul çantam, bir de küçük kalbim,

Şimdi ne okul kaldı ne de çocukluğum,

Hangi günahımın bedelini ödüyorum?

Buradan tüm insanlığa sesleniyorum,

Mescid-i Aksa'yı tek başıma bekliyorum.

Yine duymayacaksınız sesimi biliyorum,

Ben en çok bizi görüp de susanlara yanıyorum.

Ben düşmanınızı tanımam arkadaş,

Ben sadece çocuk olmak istiyorum.

Bir sabah korkmadan uyanmak,

Annemin sesini yeniden duymak,

Kardeşlerimle sokakta koşmak istiyorum.

Ey dünya, cevap ver bana!

Çocuk olmak suç mu bu topraklarda?

Bir lokma ekmek, bir yudum su,

Biraz huzur istemek fazla mı?

Nasıl bir dünya bu arkadaş?

Ben daha sekiz yaşındayım,

Ne siyaset bilirim ne savaş…

Ben sadece yaşamak istiyorum,

Söyleyin, ben miyim bu dünyaya fazlalık.

MUSTAFA İNCİ

...

Huzur içinde oynamaktı tüm dileğim,

Oyuncaklarımı dizip anneme sormaktı istediğim.

"Arabam çok güzel değil mi?" dediğimde,

Cevap almaktı beklediğim.

Ben Gazzeli bir çocuğum,

8 yaşındayım bugün.

Görebilecek miyim diğer yaşlarımı,

Söyleyin bana neydi tüm günahım?

Bildiğim tek şey vardır,

O da ölüm.

Mescid-i Aksa için bekler dururum.

Ben Allah'ın bir kuluyum,

Kudüs'ü koruyan bir asker,

Ama bir o kadar uykuluyum!

Gözlerim uyumaz oldu geceleri,

Gözlüyorum artık her yeri.

Annem şehit olurken dedi;

Bu toprak sana emanettir oğul.

Unutma özünü,

Koru davanı.

Sen bir Gazzelisin,

Bozma hiç duruşunu.

Ben Gazzeli bir çocuğum,

Daha sekizdir yaşım.

Annemin vaati üzerine,

Toprağıma bakarım.

Bir küçük kardeşim var,

Aç susuz.

Ben onu doyurmak isterken,

Kendimi düşünemem.

Her yer karanlık, göremiyorum ufku.

Yer yarıldı, içine girdi insanlar.

Teker teker yok oluyorken

Herkes bakarak sustu.

Ben Gazzeli bir çocuğum,

Büyürken topraklarımda,

Umudumu kaybettim, sığamıyorum hayata,

Ne oldu bu insanlığa?

AYŞE BEDEVİ